Pencereden dışarı bak.
Bu sana sandalda olduğun zamanı anımsatmadı mı ?
Ve sonra o gece,
Uzanmış, tavana bakıyordun,
kafandaki su...
manzaradan farklı değildi,
kendi kendine düşünüyorsun, "Nasıl oluyor da manzara...
akıp giderken,
sandal hareketsiz kalıyor ?"
Ve aynı zamanda-- Nerelisin?
- Cleveland. - Cleveland.
- Erie Gölü. - Erie.
Erie'de annen baban var mı ?
Yakın zaman önce öldüler.
Ve,
Karın var mı...
Erie'de ?
Hayır.
- Nişanlı ? - Şey, Ben--
Bir tane vardı, ama,
Fikrini değiştirdi.
- Kendine başka birini buldu. - Hayır.
Evet buldu.
Buraya gelmek için...
onca yolu neden teptiğini açıklamıyor bu,
bu cehenneme giden yolu.
Benim,
Machine kasabasının dışında bir işim var.
Machine mi? Bu yolun sonu.
- Öyle mi ? - Evet.
Şey, Ben...
bir mektup aldım...
Dickinson's Metal Works'teki kişilerden...
Oh.
Orada bana iş temin eden bir mektup.
Öyle mi ?
- Evet. Ben muhasebeciyim.
Bilemem, çünkü, okumam yok,
ama sana şunu kesin olarak söyleyebilirim:
Kağıda yazılmayan hiçbir söze güvenmem,
özellikle de Machine kasabasının dışındaki Dickinson'ın sözüne.
- Sadece kendi mezarını bulursun muhtemelen.
Bak. Buffaloları vuruyorlar.
Hükümet, sadece geçen sene...
milyonlarcasının öldürüldüğünü söylüyor.
Afedersiniz bayım. Ofise nasıl gidebilirim ?
Teşekkür ederim.
Afedersiniz.
Nasılsınız efendim?
Ben Bill Blake, Cleveland'dan yeni muhasebeciniz.
Ne halt ediyorsun burda?
Şey, buradaki pozisyonumu teyit eden...
bir mektup var elimde.
Bu mektup iki ay önce postalanmış.
Bir ay kadar gecikmişsin.
Bu Bay Olafsen. Yeni muhasebecimiz.
Üzgünüm. Sanırım bir yanlışlık var.
- Bakın, Bay Black, - Blake.
Ben çok meşgul bir adamım, ve Bay Dickinson böyle boş konuşmalar için bana para ödemiyor.
Şey, eminim öyledir, ama bu mektup buradaki pozisyonumu teyit ediyor.
Ailemin cenazesinden sonra sırf buraya gelmek için kalan her şeyimi harcadım.
Dinleyin, Bay Black, Burada yapacak çok işim var,
ve bu benim işim değil.
Bay Dickinson'la konuşmak istiyorum.
Hayır, bunu istediğini sanmıyorum.
Bay Dickinson'la konuşmakta ısrar ediyorum.
Israr mı ediyorsun ?
- Israr ediyorum. - Israr ediyorsun?
Evet, ediyorum.
Öyleyse devam et delikanlı. İşte Kapı.
Pekala.
Devam et !
Edeceğim.
Merhaba ?
Bay Dickinson ?
Sen de kimsin ?
Ve bu lanet palyaço kıyafetini nerden aldın? Cleveland'dan mı?
Şey, aslında, evet efendim.
Cleveland'dan aldım.
Ofisimde ne halt yiyorsun ?
Ben işim hakkında konuşmaya gelmiştim.
Burada bulabileceğin tek iş tabutun içine girip papatya yetiştirmek.
Şimdi defol.
Çok teşekkür ederim efendim.
İşinize dönün, Bay Olafsen.
Afedersiniz.
Üzgünüm.
Afedersiniz bayım.
Bir şişe alabilir miyim lütfen ?
Fahişeyken seni daha çok severdik.
Hıyar.
Lanet !
Neden sadece portremi yapmıyorsun ?
Üzgünüm.
- Dur yardım edeyim. Bir. - Bu iyi değil. Hayır, ezilmiş.
- İki. - İşe yaramaz.
- Ah, işte !
Dikkat et.
- Tamam ? İyi misin ? - Evet.
Al. Bir içki iç. İçmek ister misin ?
Teşekkürler.
Üzgünüm.
Benimle burdan uzağa yürümek ister misin ?
- E-Elbette. Elbette. - Evet ?
Bavulumu alacağım.
- Bu taraftan. - Tamam.
- Ah, lanet olsun.
Oradaki koca adamın sarhoş olduğunu düşünüyorum.
- Bir şey diyecektim, ama bela çıkarmak istemiyorum. - Hayır, sanırım böylesi daha iyi.
Bu benim odam.
Misafir beklemiyordum.
- Beğendin mi ? - Evet, güzel.
Bu çiçekler. Tanrım.
Bunlar gerçekten güzel.
Evet. Teşekkür ederim.
Rica ederim.
Onları kağıttan yaptım.
Param olsaydı,
Onları kumaştan yapmak isterdim.
İpekten.
Ve parfüm sıkardım--
Fransız parfümü--
her birine.
Nasıl kokuyor ?
- Kağıt. - Evet, bu kağıt.
Hey, Bill. Tütünün var mı ?
- Hayır, ben içmiyorum. - Kahretsin.
Ow !
Dikkat et. Dolu.
Neden silahın var ?
Çünkü burası Amerika.
Charlie.
Biliyorsun, Thel,
Hiç gitmek istememiştim.
Biliyorum
her şeyin bittiğini söylemiştik, ama...
sen her zaman kalbimdeydin, Thel.
Her zaman.
Ben--
Sana bir şey getirdim--
Bir hediye.
Hediye mi?
Şey, ben--
Gidiyorum.
Ve,
üzgünüm, Thel,
bir anda,
içeri girdiğim için.
Şey, aslında seni hiç sevmedim.
Hayır, Charlie.
- Seni hep seveceğim, Thel. - Yapma!
Thel.
Kalbinin yanında beyaz adamın metali var.
Kesip çıkarmaya çalıştım, ama çok derinde.
Bıçak kalbini kesebilir...
ve ruhunu özgürleştirebilir.
Aptal beyaz adam.
Tütünün var mı ?
Kullanmıyorum.
Hey, Wilson, fazla tütünün var mı ?
Elbette fazla tütünün yok. Ya sen ?
Kahretsin. Daha içecek yaşta bile değilsin.
Bay John Dickinson.
Geçen gece, en küçük oğlum, Charlie--
Tanrı ruhunu kutsasın--
kendi otelimizde silahla acımasızca vuruldu.
Yüreksiz katil, Bay Bill Blake, Bayan Thel Russel'ı da vurmuş,
sevgili oğlumun nişanlısını.
Sadece bu değil, çok değerli bir atı da çalmış,
Özel aile ahırımıza ait genç ve güzel bir pinto.
Kahretsin, doğruyu söylemek gerekirse bir pinto üzülünecek bir at değil.
Kapa çeneni !
Siz üçünüz dünyanın bu yarısında yerliler ve beyazlar içindeki...
en iyi katiller olmalısınız.
Cole Wilson, şöhretin şimdiden efsane oldu.
Sana güvenebileceğimi biliyorum.
Conway Twill, gerçekten iyi bir katilsin,
ama lanet ağzını kapalı tuttuğundan emin ol.
Ve Johnny "Çocuk" Pickett.
14 adamı öldürdüğünü duydum.
O kadar yaşadın mı bilmiyorum,
ve senin hakkında ne düşündüğümü söylemeyeceğim bile.
- Ben hep yalnız çalışırım. - Afedersiniz, Bay Dickinson,
ama, ben de şimdiye kadar kimseyle birlikte çalışmadım.
- Kimseyle. - Evet, ben de.
Kapayın çenenizi !
Oğlum Charlie öldü !
Bu kez istemiyorum. Emrediyorum,
ve eğer biri bundan hoşlanmazsa, öldürmeye hazırım.
Şimdi, o piç çok uzağa gitmiş olamaz.
Neden şöyle yapmıyoruz, Bay Dickinson, efendim,
Sanırım sabah erkenden başlamalıyız.
Demek istediğim, öğleden sonra oldu bile,
işimiz bittiğinde, hepimiz hazır ve--
Onu bana getirmenizi istiyorum-- diri ya da ölü farketmez,
yine de ölü daha kolay olur diye düşünüyorum.
Sizi tek bir şey için tutuyorum çocuklar,
ve şimdiye kadar gördüğünüzden daha fazla para ödeyebilirim.
Çocuklar,
Av başladı.
Aptal beyaz adam.
Bunun telgrafla yollanmasını istiyorum.
Buradan cehenneme kadar 500 dolar ödül konduğunu yaz.
Lanet olası bölgedeki tüm askerlere, delegelere ve sıçan derili pisliklere haber ver.
Herkesi çağır. O piçin kellesini istiyorum.
Pintomun tam tarifini koymayı da unutma. O atı geri istiyorum.
Lanet olası aptal pinto hayvanı.
Uzun gün kadar aptal.
Ata kafayı takmış. Bana kalsa, al bir kızıl at...
üzerine beyaz benekler yap, olsun bitsin.
Yüce İsa.
Tabii, konuşmanın büyük bölümünü ayıyla konuşarak yapan...
bir adamı önemseyemezsin.
Lanet olası bir ayıyla konuşan bir herif.
Yeryüzünün altındaki yuvarlak kayalar...
ateşin arasından konuştu.
Ne ?
Birbirine benzer şeyler, doğada, birbirlerine benzemek için büyür,
ve konuşan kayalar uzun süre güneşe bakarak uzandılar.
Konuşan kayalar mı ?
Bazıları onların şimşekle birlikte indiklerine inanıyor,
ama ben yerde olduklarına ve aşağı doğru fırlatıldıklarına inanıyorum.
Seni öldüren beyaz adamı öldürdün mü ?
Ben ölü değilim.
Doğduğunda ne ad verildi sana, aptal beyaz adam ?
Blake.
William Blake.
Bu bir yalan mı ? Yoksa beyaz adamın oyunu mu ?
- Hayır, Ben William Blake.
Öyleyse sen ölü bir adamsın.
Üzgünüm. A-- Anlamıyorum.
Adın gerçekten William Blake mi ?
Evet.
Her gece...
ve her sabah,
Doğar bazıları acıya.
Her sabah ve her gece,
Doğar bazıları tatlı hazza.
Doğar bazıları sonsuz geceye.
Gerçekten anlamıyorum.
Ama ben anlıyorum, William Blake.
Sen bir şair ve ressamsın.
Ve şimdi, beyaz adamların katilisin.
Şimdi dinlenmelisin, William Blake.
Doğar bazıları tatlı hazza.
Doğar bazıları sonsuz geceye.
Bisküvi yapıyor, Anne.
Tatlım.
Dokunmadın, değil mi ?
- Ha ? - Hayır.
- Yemin et. - Yemin ediyorum.
Doğruyu söylediğine yemin et.
Evet, yemin ederim doğruyu söylüyorum .
Hiç kimseye tek bir kelime bile söyleme, asla.
Anladın mı ?
Bana hiç bir şey sorma sakın.
Nerdeyiz ?
Takip ediliyorsun, William Blake.
Emin misin ? Yani, nerden biliyorsun ?
Beyaz adamın kötülüğünün kokusu ondan önce gelir hep.
Neden biz, a--
Belki de, a--
Ne yapmalıyız ?
Kartal, kargadan bir şeyler öğrenmeye kaldıysa asla fazla zaman kaybetmez.
Hiç ay olmak istedin mi?
Tanrım, Henry'm üşüdü.
Ah, hadi !
Pantolonum daha ne kadar böyle açık kalacak ?
Sadece birkaç gün beraber at sürdük, ama tanrım,
içinizden biri bana bundan bahsetmeliydi--
Lanet olası atlarının eyerini çıkar.
Devam et.
- Tanrım. - Ateş yakmak için bir kızılderili kazmış burayı.
Ah.
Ah, bir yerli.
Lanet olası yerlilerin izini sürmüyoruz, Cole. Demek istediğim,
kahretsin, Dickinson lanet yerlilerin izini sürmemiz konusunda bir şey söylemedi.
Yani, çocuğun adı William Blake.
William Blake adında çok yerli biliyor musun ? Şöyle, "Selam, Şef Billy--"
Bir şey duydun mu ?
Ha ?
- Duydun mu ? - Hayır. Hayır.
Sanırım bir şey yok.
Wilson'ı tanıyor musun ?
- Ne ? - Cole Wilson'ı tanıyor musun ?
Bu ne biçim bir soru? Elbette Cole Wilson'ı tanıyorum.
Onu herkes tanır. O yaşayan bir efsane.
Ebeveynlerini becerdi.
- Ne yaptı ? - Ebeveynlerini becerdi.
- İkisini de mi ? - Evet.
Anne. Baba. Ebeveynler. İkisini de. Becerdi.
Ah.
Ve ne duydum biliyor musun ?
Onları öldürdükten sonra, pişirmiş ve yemiş.
Bana söylemek istediğin ikisini de--
Sana diyorum ki, öldürmüş. Becermiş. Pişirmiş. Yemiş.
Lanet olası aklı başında değil. Demek istediğimi anlıyor musun ?
En kısa zamanda gecenin ortasında yürürken bizim de boğazlarımızı kesebilir.
Elbette, senin yaşında biri, Tanrım,
Onu öldürürsen--
"Johnny 'Çocuk' Pickett Cole Wilson'ı öldürdü."
William Blake,
bu silahı nasıl kullanacağını biliyor musun ?
- Pek değil. - Bu silah senin dilinin yerine geçecek.
Onun aracılığıyla konuşmasını öğreneceksin,
ve artık şiirin kanla yazılacak.
Adın ne?
Benim adım Hiçkimse.
- Pardon ? - Adım Exaybachay:
Yüksek sesle konuşup, Hiçbir şey söylemeyen.
Yüksek sesle--
Adının Hiçkimse olduğunu söyledin sanıyordum.
Hiçkimse denmesini tercih ediyorum.
Hiçkimse ?
Aa, senin kabilenle filan birlikte olman gerekmiyor mu ?
Benim kanım melez.
Annem Ohm gahpi phi gun ni'ydi.
Babam Abso luka.
Bu melezlik saygı görmüyor.
Küçük bir çocukken,
hep tek başıma kalırdım.
Ben de kısa zamanda iyi bir avcı olacağımı ispatlamak için...
aylarca elk insanlarının peşinde dolaştım.
Bir gün, en sonunda, elk akrabalarım bana acıdı,
ve genç bir elk bana yaşamını verdi.
Ben de bıçağımla, onun canını aldım.
Eti kesmeye hazırlanırken, beyaz adamlar çıktı karşıma.
İngiliz askerleriydi.
Birini bıçağımla kestim, ama kafama tüfekle vurdular.
Her şey karardı.
Ruhum beni terketmiş gibiydi.
- Sonra beni bir kafesin içinde...
doğuya götürdüler.
Toronto'ya götürdüler, sonra Philadelphia'ya...
ve sonra New York'a.
Vardığım şehirlerde her seferinde
her nasılsa beyaz adamlar da...
benimle birlikte hareket ediyordu.
Her yeni şehirde önceki şehirlerdeki aynı beyaz insanlar vardı,
ve ben de bir şehir dolusu insanın nasıl bu kadar...
çabuk hareket edebildiğini anlamıyordum.
Sonunda, beni bir gemiye koydular...
büyük denizi geçip...
İngiltere'ye giden bir gemi,
ve beni herkese sergilediler...
yakalanmış bir hayvan gibi,
bir fuar.
Ben de onları taklit ettim, onların tarzını taklit ettim,
bu genç vahşiye olan ilgilerinin azalacağını umarak,
ama sadece daha çok ilgilendiler.
Ve beni beyaz adamın okuluna gönderdiler.
Orada, içinde senin, William Blake'in sözlerinin...
yazılı olduğu...
bir kitabı keşfettim.
Çok güçlü sözlerdi, ve bana hitap ediyordu.
Ama dikkatlice planlar yaptım, ve sonunda kaçtım.
Bir kez daha okyanusu geçmiştim.
İnsanlarımın topraklarına....
dönerken pek çok üzücü şey gördüm.
Benim kim olduğumu farkettiklerinde,
anlattığım maceralarım onları kızdırdı.
Bana yalancı dediler.
"Exaybachay." Yüksek sesle konuşan, Hiçbir şey söylemeyen.
Benimler alay ettiler. Kendi insanlarım.
Bu dünyada tek başıma başıboş dolaşmak durumunda kaldım.
Ben Hiçkimse'yim.
Güneşin böyle batması ne iyi değil mi? Seni hazırlıyor sanki?
Demek istediğim, ya birden bire batsaydı, mumu söndürmek gibi filan yani ?
Yani-- Diyelim, şu an at sürüyoruz, her şeyi ve birbirimizi görebiliyoruz...
ve, bom, sonraki an-- tam bir zifiri karanlık.
Bu beni tırstırırdı.
Bir zamanlar, ormanda üç ayı yaşarmış.
Büyük bir ayı, orta boy anne ayı...
ve minicik bebek ayı.
Bir sabah, kahvaltıda yulaf lapası yiyeceklermiş.
Büyük bir tabak, orta boy bir tabak ve minicik bir tabakları varmış.
Yulaf lapası çok sıcakmış.
Aptal beyaz adam.
- Onlar da yürüyüşe çıkmış. - William Blake, yanlarına git.
- Sonra bu kız çıkagelmiş. Kız-- - Ne ?
Yalnız mı ? Neden onları bırakıp gitmiyoruz ?
Hayır!
Sen gideceksin.
Bu bir test.
Bu insanları tanımıyorum, ve pek arkadaş canlısı da gözükmüyorlar.
- Ya beni öldürürlerse ? - Hiçkimse gözleyecek.
Kızın uykusu gelmiş, ve ayıların yatak odasında girmiş.
- Orada büyük, orta boy, ve minicik yataklar varmış. - Tamam.
- Gideceğim. - ...minik yatakları.
Gitmemeyi tercih ederim, ama gideceğim.
Ayılar eve gelmiş. Baba demiş ki,
"Birisi bütün yulaf lapamızı yemiş. "
-Aşağı inmenin iyi bir yolu var mı ? -Sessiz ol ve git.
- Ve sonra kızın derisini yüzmüş, - Tamam.
ve kafasını koparmış.
sarı saçlarını almış, ve bebek ayı için kazak yapmış.
- Bu korkunç. - Bu gece Kötü İmparator...
Nero Augustus'u anıyoruz.
Tüm hristiyanların felaketiydi.
Felaket ne demek ?
Bu-- Bu, başına kötü şeyler gelmesi gibi bir şey.
Herkesin öldürülmesi ve senin de bir şey yapamaman gibi.
Çekirge sürüsü gibi.
Misafirlerinin eğlenmesi için,
Nero, bahçesini...
çarmıha gerilmiş hristiyanları...
gazla yakarak aydınlatmış.
Ve akşam yemeğinde,
hristiyanlar, Nero'nun askerleri tarafından...
aromatik otlara ve sarmısağa sürülüp...
çuvallara konurmuş.
Sonra bu çuvalları vahşi köpeklere atarlarmış.
Bu korkunç.
- Bu berbat. - Bu tam anlamıyla korkunç.
Biliyorsun artık eskisi gibi viski içemiyorum.
Midemde derman kalmadı artık.
Her seferinde hastalanıyorum, bilmiyor musun ?
Üzgünüm, Koca George.
Goldilock'ların bile daha önce tatmadığı türden lezzetli yemeğim var burada.
Sanırım bu senin iştahını açacak.
Bu fasulye bok gibi.
Neden lanet olası çeneni kapatıp sadece fasulyeyi yemiyorsun ?
Bu fasulyenin içinde sıçan var ve biraz da baharat.
- Çok uğraştım. - Pekala, Sally,
Kimin ne söylediği umrumda değil.
Hala koca bir kazan fasulye yaptığını söylüyorum.
Şimdi neden bize İncil'den bir bölüm okumuyorsun ?
Teşekkür ederim, Koca George. Bu benim için bir zevktir.
"Yanıma gel de;
seni cezalandırayım ve kafanı kopartayım;
ve filistinli ev sahiplerinin etini...
göklerin kuşlarına ve kırın hayvanlarına vereyim."
Amen.
- Filistinli ne ? - Pis herifin teki.
Merhaba.
Fasulye kokusu aldım.
Kimle seyahat ediyorsun ?
Hiçkimse'yle.
Nereye gidiyorsun ?
Bilmiyorum.
- Fasulye sever misin? - Ben--
Fasulyeyi severim.
Tütünün var mı hiç ?
- Üzgünüm. Kullanmıyorum . - Bana biraz tütün verir misin ?
- Olsaydı verirdim. - Biraz tütüne karşılık bu fasulyeyi sana verebilirim.
Tütünüm yok, ama biraz fasulye isterim.
Yara.
- Evet. - Gözlük.
- Evet. - Çok da şıkmış.
- Ben çok iyi temizlerim, bilirsin. - Öyle mi ?
- Evet. - Bu ayakkabılar kaç numara ?
-On. -Çok rahat görünüyorlar. Değil mi?
Fena değil.
Bu ne tür bir çiçek ?
Şey, bu bir gül...
kağıttan yapılmış.
- Kağıt mı ? - Gül. - Şurayı görüyor musun ?
- Şu bıçağın keskinliğine bak. - Hmm.
- Hisset. - Hissetmesem daha iyi.
Ah, hadi.
- Hmm. - Bu-- Çok çok keskin bir bıçak.
- Mm-hmm. Mm-hmm. - Evet. Evet.
- Buna ne diyorsun ?
- Çok güzel. - Pardon ?
Şu şapka. Ne diyorsun ona ?
Pek emin değilim.
Ah, saçın. saçın çok yumuşak.
Bir kızın saçı gibi.
Tanrı adına, yumuşacık.
Onları nasıl öyle tutuyorsun?
Bak, benim eskimiş saçıma, eskimiş ahır samanı gibi.
- Bunun önüne geçemezsin. - Hm.
Sen nasıl saçını böyle yapıp değişmeden tutabildin?
Sadece şanslıyım, sanırım.
Şanslı. Evet.
Ah, evet.
Lanet olsun. Çek ellerini üzerinden.
Bana dokunmamanı söylediğimi sanıyordum.
Bana ne dediğin umurumda değil. Ellerini onun saçından uzak tut.
Neden ? Bunun seninle ne ilgisi var ?
Çok ilgisi var, lanet olası.
- Öyle mi ? Bu benim ! - Doğru.
- Bu senin mi ? - Evet !
Bu benim, Koca George. Bundan önceki senindi.
- Bu doğru mu ? - Onu önce ben gördüm.
kimin neyi gördüğü, kimin neyi yaptığı ya da kimin kimi yaptığı umurumda değil.
Önceki filistinli senindi. Bu benim.
Bunu istiyorsam, bunu da alırım, Tanrı adına.
İyi. Seni vurursam ne olur peki ?
- Buna ne dersin ? - Beni vuracak mısın ?
- Doğru. - Neden vurmuyorsun öyleyse lanet olası?
- Yapacağım. Seni şimdi vuracağım. - Hadi. Vur beni.
- Vuracağım. - Konuşmayı kes ve yap, Tanrı adına.
Vuracağım.
- İşte. - Tanrım, Vuruldum! Acı bana tanrım!
Cehennem ateşi gibi yanıyor! Seni orospu çocuğu.
Şimdi birini öldürmem lazım.
Lanet olsun, Sanırım hiçkimse seni alamayacak.
- Bu da ne? - Hiçkimse.
Ah, İsa'nın ayıları ve sincapları
[komakine@yahoo.com] Pişirdim, temizledim, ve diktim,
ve onu almaya hakkım var--
Hootka.
Bu benim.
Aranıyor.
"Thel Russell ve Charles Ludlow Dickinson'ın vahşice katli."
Thel'i öldürmedim.
Boşuna çabalıyorsun.
Bu koskoca bir yalan. Olamaz--
Bir gemi inşa ederek bulutları durduramazsın.
Ne ? Ne dedin ?
Biliyor musun, Bu yerli saçmalıkları burama kadar geldi artık.
Tanıştığımızdan beri söylediğin tek bir kelimeyi bie anlamadım, birini bile.
Tütünün olmadığına emin misin ?
Sana daha önce kullanmadığımı söylemiştim.
Eğer kullanmıyorsam, tütünümün olmaması ihtimali çok yüksektir.
William Blake.
Sanırım en iyi öğüt hiçbir öğüdü tutmamak.
Whoa, whoa, whoa, whoa, whoa, whoa.
Bu da...
ne ?
Ne diyor ?
Oku.
- "Aranıyor: William Blake." - Ha ?
"Ödül $500."
Kahretsin.
Kapatma zamanı gelmiş bir fahişeden daha çok düzüldük, değil mi?
Lanet olası Bay Dickinson'a teşekkürler.
Orada ne yazdığını söyleyeyim mi?
Diyor ki, birkaç post giymiş avcı,
birkaç kokuşmuş, fasulye emen, sıçan derili, bu ödülü alacak.
Kendini iyi hissettin mi ? Ha ?
- Lanet post derili. - Lanetleneceğim.
Beş yüz dolar. Anlamıyorum.
Özel olarak tutulduğumuzu sanmıştım. Demek istediğim, bize şimdiden altın ödedi.
Ben gidiyorum-- İki kaçığın olduğu bu boklu yerden...
gidiyorum.
Hiçbir şey konuşmayan biri--
Ve diğeri, saçmalamayı bir türlü kesmiyor!
- Bizim için gözyaşı mı dökeceksin?
Yerinde olsam bunu yapmazdım.
- Neden ? - Çünkü bu sağlığın için iy olmaz.
Sikeyim.
- Beni mi ?
Ben seni sikeyim.
Lanet olsun.
Tanrım, Cole.
O sadece çocuk.
Şimdi Navajo çamuru oyuncağı.
Evet.
Aho.
Yüce Ruh'un ve Peyote Babanın...
yemeğini...
yedim.
Sence ben de biraz ısırabilir miydim ?
Bu William Blake için bile olmaz.
İlacın çiçekleri...
şu anda senin için uygun olmayan kutsal hayallere neden olur.
Güneyli kardeşlerimin bunu kullanması...
İspanyol şeytanlar tarafından yasaklandı.
Ama şimdi,
Notoemne ve Dene bile...
bunun güzelliklerinin bilincinde.
Ne ?
Ne bakıyorsun ?
William Blake.
Şiirlerinin hiçbirini hatırlamaman ne tuhaf.
Ben şiirden anlamam.
Ah, çok alçakgönüllüsün.
Dinle...
Kendimi çok halsiz hissediyorum.
Açım.
Düşleri aramak büyük bir lütuftur, William Blake.
Bunun için, bir kişi yemek ve su olmadan gitmelidir.
Tüm kutsal ruhlar...
bunu hemen farkedecektir.
Bu şekilde bir yolculuğa hazırlanmak iyidir.
Gözlüğümü kaybettim galiba.
İyi göremem.
Belki onlar olmadan daha iyi görürsün.
Sen çok tuhaf bir adamsın.
Çok tuhaf.
Yüce Ruh senin yanında olsun, William Blake.
Hiçkimse ?
- Hey, Marvin. - Ne ?
Neden Dickinson'ın telgrafında şu lanet katilin çaldığı...
atın tarifi yok ?
Var, Lee. Bir pinto, Şunun gibi.
Beyaz bacaklar, kahverengi kıç, kahverengi yanlar.
Var mı ? Sanmıyorum, Marvin.
Pekala, pislik herif-- Lanet telgraf sende. Çıkar ve bak.
Doğru. Evet, Burda Bakacağım.
Belki de onları arananlar posteri olarak düşünüyorum.
Lee ! Bu o !
Sen William Blake misin ?
Evet, Benim.
Şiirimi biliyor musunuz ?
Doğar bazıları sonsuz geceye.
Roma bir günde inşa edilmedi, Cole.
Elbette bu işi bu kadar önemsemiyordum.
Yeni öldürülmüş.
Evet. Tütün de yok, bu kesin.
Bu ne, bir tür telgraf filan mı?
Ne diyor ?
Yine Dickinson.
Lanet olası Dickinson. Şimdi bu işe kanunu da mı bulaştırdığını söylemek istiyorsun?
Tanrım.
Sana bir şey diyeyim. Blake denen adam askerleri vurmaya devam ederse,
Bu piçten hoşlanmaktan korkmaya başlayacağım.
Lanet olası bir dini ikona benziyor.
Herneyse, hikayenin başlangıcına dönersek,
Büyükbabam İskoçya'dan gelmiş.
Aslında Mactwill klan'ındanmış.
Klanın giysisi sarı ve mor renkmiş, yanlış hatırlamıyorsam.
Ben hiç böyle bir şey giymedim.
Batıya gelmeye karar verince... ona daha çok iş sağlayacağını düşünerek
Soyadındaki "Mac" kısmını çıkarmış.
Senin ailenin tarihi nasıl, Cole ? Dur tahmin edeyim.
Alman filan olabilir misin ? Doğru mu söyledim ?
Yakın mı ?
Avusturyalı ?
Bay Dickinson'la konuşmak istiyorum, lütfen.
- Bay Dickinson'la konuşmak konusunda ısrar ediyorum.
Lanet kızılderililer.
- Hiçkimse ? - William Blake.
- Sinirli.
- Çok güzel.
- Sana öyle demek istemedi. - Ha ?
Ama kesinlikle çok romantik bir anı bozdun, William Blake.
Üzgünüm.
Ben dönene kadar burada kal.
Güneşin kıçındaki deliği yakmasına izin verme, William Blake.
Şimdi ayağa kalk, sür arabanı ve ölülerin...
kemikleri arasından yolunu aç.
Gözlüğüm hala sende mi?
Hayır. Değiş tokuş yaptım.
- Değiş tokuş mu yaptın ? - Tütünün var mı ?
Hayır. Değiş tokuş yaptım.
- Neye karşılık ? - Söylemiyorum.
- Yalancı. - Hırsız.
$ 16 kez evlenmiş olman umurumda değil $
$ Seni hala seviyorum $
$Yo-hoyo-ho-yo $$
Seni sudan yapılmış köprüye götüreceğim.
Ayna.
Sonra da dünyanın bir sonraki seviyesine götürüleceksin.
William Blake'in geldiği yer.
Ruhunun ait olduğu yer.
Denizin gökyüzüyle buluştuğu yerdeki aynadan...
geçtiğinden emin olmalıyım.
Beyaz adamın ticarethanesi.
Yerliler oradan hastalık kapıyor.
Ne demek istiyorsun ?
Çiçek hastalığı, Verem.
Battaniyeler mikroplu.
Bütün köylere yayılıyor.
Görüyorum ki yeni bir silah almışsın.
Hmm ? Evet. Bir Winchester.
- İşte. Al. - Hayır.
Hayır, gerçekten. Al.
Ölü bir beyaz adamdan aldım.
William Blake bu beyaz adamı öldürdü mü?
Evet.
William Blake beyaz adamı öldürdü.
Bize bir kano lazım.
Su.
"Charles Dickinson ve nişanlısı Thel Russell'ın vahşice katli.
Ayrıca aşağıdaki bölge askerlerinin katli...
...delege... Koca George Drakoulious,
Benmont Tench ve Salvatore Sally Jenko."
- Fena değil. - Ha ?
Fena çizmemişler seni, William Blake.
Bunu almanı istiyorum.
- Bir hediye. - Aho.
Günaydın. Tanrıya hizmet et,
ve onun kutsal hakimiyeti kederli yaşamının rehberi olsun.
Nasıl yardımcı olabilirim, zavallı adam ?
Bütün mermilerimiz garantilidir.
En sondakiler,doğru söylemek gerekirse, kişisel olarak Detroit Başpiskoposu tarafından kutsandı.
Günaydın.
Tanrı kutsal ışığıyla yıkasın bu dünyayı...
ve en karanlık yerleri kafirlerden ve filistinlilerden temizlesin.
Senin gördüğün İsa'nın düşü...
benim düşümün en büyük düşmanıdır.
Tütünün var mı ?
Tütünümüz yok.
Arkandaki kutular tütün değil mi ?
Öyle, ama o kutular boş.
İçinde tütün yok.
Belki kolye istersin...
ya da belki battaniye.
Battaniye.
Evet, dostum. Mermi.
Biraz tütün istiyorum, lütfen.
Bir ya da iki tane kalmış olabilir.
Kişisel stoğumdan, anlıyorsun ya.
İyi dostlar için.
Tanrım.
Sen William Blake'sin.
Evet, benim.
Yüce tanrının lütfu.
Bayım, sizden bir imza istesem küstahlık...
etmiş olur muyum ?
Lütfen, efendim. Bu büyük bir şeref olur.
İzninle.
İşte imzam.
Lanet olası ruhun cehennem ateşinde yansın.
Zaten orada.
Hootka.
Yorgunum.
Atları salacağım.
Görüyorum ki beyaz adamın metalinden biraz daha biriktirmişsin.
Evet. Sanki bu metalin mıknatısı gibiyim.
Ah, adamım.
Kano sürmek için güzel bir gün.
Hiçkimse ?
Bu sandal...
beni suyun aynasına götürecek olan sandal mı?
Hayır.
Bu sandal o kadar güçlü değil, William Blake.
$ William Blake artık bir efsane $
$ O benim iyi bir arkadaşım $$
Ayağa kalk, William Blake.
Ah.
Gururla yürü, William Blake.
Oradaki adam ? Tanıyorum onu.
Deniz kanolarının büyük yaratıcısı.
Merhaba.
Kanonu sedir ağacından yaptım.
Artık ayrılma zamanı, William Blake.
Geldiğin yere geri dönme zamanı.
Cleveland'a mı ?
Tüm ruhların geldiği...
ve geri döndüğü yere.
Bu dünya artık seni ilgilendirmeyecek.
Biraz tütün buldum.
Tütün yolculuğun için,
William Blake.
Hiçkimse.
Ben tütün kullanmıyorum.
Aho, William Blake.